Prywatne agencje ochrony (PAO, , w skrócie PDA) – koncepcja określająca w teorii, pewien rodzaj przedsiębiorstw, które zapewniałyby osobistą ochronę, oraz wojskowe usługi obronne osobom, które dobrowolnie zawarły z nimi umowę. Teoria została zapoczątkowana przez Benjamina Tuckera i Gustava de Molinari. Oprócz nich zwolennikami prywatnego bezpieczeństwa są (lub byli) między innymi: Murray Rothbard, Samuel Edward Konkin, Hans-Hermann Hoppe, Terry L. Anderson, oraz David Friedman. W Polsce poparcie dla PDA propaguje Fundacja Instytut Edukacji Ekonomicznej im. Ludwiga von Misesa.

Opis teorii Koncepcja prywatnych agencji ochrony wywodzi się przede wszystkich z anarchokapitalizmu, oraz z form wolnorynkowego anarchizmu, takich jak mutualizm, czy agoryzm. Według przewodniej myśli tychże nurtów, prywatne agencje mogłyby stanowić alternatywę dla państwowego systemu opartego na opłacanej z podatków policji, który jest w ich rozumieniu monopolistyczny. Filozof Hans-Hermann Hoppe w książce Demokracja – bóg, który zawiódł, argumentuje, że w sytuacji, gdy państwo posiada monopol na ochronę, wówczas poziom tejże ochrony spada. Prywatne agencje ochrony byłyby finansowane przez wykwalifikowane i dobrowolne agencje ubezpieczeniowe, które konkurowałyby ze sobą na wolnym rynku.