Józef Żmigrodzki (ur. 9 marca 1902 w ŻyrardowieAkt chrztu Józefa Konstantego Żmigrodzkiego, akta stanu cywylnego parafii rzymsko-katolickiej w Żyrardowie, nr 347/1902, Archiwum Państwowe m.st. Warszawy Oddział w Grodzisku Mazowieckim, zm. 10 grudnia 1984 w Londynie) – polski historyk emigracyjny i działacz socjalistyczny.
Życiorys Od 1920 był studentem Wydziału Humanistycznego Uniwersytetu Warszawskiego. Należał do Związku Niezależnej Młodzieży Socjalistycznej, był współpracownikiem pisma „Nurt”. W 1932 obronił pracę doktorską z filozofii. Pracował jako nauczyciel języka polskiego i historii w szkołach średnich, był współpracownikiem pisma Niepodległość.
Zmobilizowany po wybuchu II wojny światowej, uczestniczył w wojnie obronnej (1939). Walczył w kampanii francuskiej (1940), w szeregach 2 pułku grenadierów wielkopolskich. W stopniu aspiranta był zastępcą dowódcy plutonu w 1. kompanii I batalionu. Został odznaczony Krzyżem Walecznych i francuskim Krzyżem Wojennym.