Owłosienie ciała samca jest długie i gęste, samicy – przeciwnie – rzadsze i krótsze.
Wyglądem i stopniem pokrewieństwa zbliżone do przedstawicieli rodziny Scatopsidae.
Larwy Larwy przeważnie szaroziemiste z wyraźnie zaznaczoną głową i dobrze rozwiniętym, gryzącym aparatem gębowym. Poczwarki zamknięte typu pupa obtecta.
Biologia i ekologia thumb|left|250px|Młody lejkowiec labiryntowy (Agelena labyrinthica) polujący na lenia (Bibio sp.) Związane są ze środowiskiem leśnym lub zadrzewionym. Owady dorosłe żyją do dwóch tygodni. W Polsce mogą, jak np. u Dilophus febrilis, wystąpić dwa pokolenia w ciągu roku. Niekiedy pojawy masowe, zwłaszcza wiosną, w czasie rójki – najczęściej na roślinach z rodziny baldaszkowatych. Po rójce samice zakopują się płytko w glebie, po czym składają od kilkuset do ok. tysiąca jaj. Po około trzech tygodni wylęgają się larwy, które dorastają do wielkości od 10 do 25 mm (w ostatnim, czwartym stadium). Ich zagęszczenie może sięgnąć do 12 tys. osobników na metr kwadratowy. Dorosłe owady są egzofagami liżącymi, larwy fitosaprofagami, żyjącymi w glebie, ściółce leśnej, pod korą lub w pniach obumarłych drzew.