W 1931 roku ukazała się pierwsza powieść Keun Lili – jedna z nas… (niem. Gilgi, eine von uns), która przyniosła jej rozgłos. Rok później kolejna książka Doris, dziewczynka ze sztucznego jedwabiu (niem. Das kunstseidene Mädchen) szybko stała się bestsellerem. Wobec tej książki pojawiły się zarzuty, jakoby miała być plagiatem wydanej w roku 1931 powieści Karriere Roberta Neumanna. W wyniku tych kontrowersji Tucholsky cofnął swoją protekcję dla autorki. Sam Neumann zdystansował się do tych zarzutów w posłowiu do nowego wydania Karierre, które ukazało się w 1966 roku, a winą o wybuch skandalu oskarżył krytykówHiltrud Häntzschel: Irmgard Keun, s. 42..
W latach 1933–1934 książki Keun były zakazane. W 1936 roku ostatecznie odrzucono jej podanie o przyjęcie do Izby Piśmiennictwa Rzeszy. Następnie, od 1936 do 1940 roku, przebywała na emigracji w Belgii oraz Holandii. W tym okresie napisała kolejne powieści: Das Mädchen, mit dem die Kinder nicht verkehren durften (1936), Nach Mitternacht (1937), Pospieszny III-ą klasą (1938, niem. D-Zug dritter Klasse) oraz Kind aller Länder (1938), które wydawane były przez niemieckojęzyczne wydawnictwa emigracyjne w Holandii. W tym czasie przyjaźniła się między innymi z Egonem Erwinem Kischem, Hermannem Kestenem, Stefanem Zweigiem, Ernstem Tollerem, Ernstem Weißem i Henrykiem Mannem.