Zdzisław Jarosz-Kamionka (ur. 19 lutego 1897, zm. 29 kwietnia 1938 w Łodzi) – podpułkownik łączności Wojska Polskiego.
Życiorys Syn Wiktora. W czasie I wojny światowej walczył w szeregach cesarskiej i królewskiej armii. W czasie służby został mianowany w korpusie oficerów piechoty podporucznikiem ze starszeństwem z 18 sierpnia 1915 roku i porucznikiem ze starszeństwem z 1 maja 1917 roku. Jego oddziałem macierzystym był Pułk Telegraficzny.
W listopadzie 1918 roku został przyjęty do Wojska Polskiego. Walczył na wojnie z Ukraińcami jako szef łączności grupy operacyjnej. 3 maja 1922 roku został zweryfikowany w stopniu kapitana ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 roku i 38. lokatą w korpusie oficerów łączności, a jego oddziałem macierzystym był 2 pułk łączności. W 1923 roku pełnił obowiązki oficera telegrafii 2 pułku łączności w Jarosławiu. Przysługiwał mu wówczas tytuł adiutanta sztabowego. We wrześniu 1924 roku został odkomenderowany z pułku radiotelegraficznego do Doświadczalnego Centrum Wyszkolenia w Rembertowie na stanowisko wykładowcy na okres pięciu miesięcy. 1 listopada tego roku został wyznaczony na stanowisko dowódcy I batalionu pułku radiotelegraficznego w Beniaminowie. 15 lutego 1925 roku powrócił z odkomenderowania do macierzystego pułku i objął dowództwo I baonu.