Z drugiej strony, pomimo miażdżącej przewagi na morzu i w powietrzu, Niemcy nie zdołali zatopić żadnego z polskich okrętów podwodnych podczas kampanii.
Po internowaniu w Szwecji okrętów ORP „Ryś”, „Żbik”Paul Fontenoy: Submarines: An Illustrated History, s. 189. i „Sęp” oraz niewyjaśnionej do chwili obecnej utracie „Orła” w 1940 roku na Morzu Północnym, Marynarka Wojenna wydzierżawiła od Wielkiej Brytanii HMS „Urchin” typu U, któremu nadano polską nazwę ORP „Sokół”Paul Fontenoy: Submarines: An Illustrated History, s. 289-290. oraz USS S-25 (SS-130) amerykańskiego typu S-1, który pod polską banderą otrzymał imię ORP „Jastrząb”Paul Fontenoy: Submarines: An Illustrated History, s. 176-177.. Po omyłkowym zatopieniu przez jednostki alianckie drugiego z nich, w listopadzie 1942 roku do służby pod polską banderą wszedł ORP „Dzik” typu U, który okazał się ostatnim drugowojennym okrętem podwodnym polskiej floty. Typ Okręty Numer burtowy Wodowanie Służba Wyporność Długość Prędkość Wyrzutnie Działa Załoga GłębokośćWilk „Wilk” W 12 kwietnia 1929 1931-1946 980 / 1250 77,9514,5 / 9,56 × 550 1 × 100 54 80 „Ryś” R 22 kwietnia 1929 1931-1955 „Żbik” Ż 14 czerwca 1931 1932-1955 Orzeł „Orzeł” 85A 15 stycznia 1938 1939-1940 1110 / 1473 84 19,44 / 8,9 12 × 550 1 × 105 60 100 „Sęp” 291 17 października 1938 1939-1969U „Sokół” N.97 30 września 1940