Był przewodniczącym zespołu posłów i senatorów z Małopolski Wschodniej. Brał udział w pracach nad konstytucją kwietniową. W 1934 wybrany do Komisji Wykonawczej Międzynarodowej Konferencji Unii Międzyparlamentarnej, w ramach której został przewodniczącym grupy polskiej. Po upływie kadencji Senatu w 1935, został wybrany wiceprezesem Unii Międzyparlamentarnej. Wielokrotnie brał udział w jej kongresach. W trakcie jednej z takich konferencji, zmarł 9 lipca 1936 w Budapeszcie. Na krótko przed zgonem otrzymał mianowanie na rejenta w Drohobyczu.
Jego pogrzeb odbył się we lwowskim kościele ewangelickim i miał charakter chrześcijański, mimo że Henryk Loewenherz nie zmienił wyznania. Został pochowany na Cmentarzu Łyczakowskim we Lwowie.
Był dwukrotnie żonaty. Z pierwszą żoną miał córkę Bożenę, która także została prawnikiem.