Psychologia analityczna (od gr. ψυχη = „psyche”, „dusza” i λόγος = „logos” = „słowo”, „myśl”, „rozumowanie” i ανάλυσις = „analiza”) – nauka badająca mechanizmy rządzące psychiką oraz zachowaniami człowieka i społeczeństwa w ich związku ze światem widzialnym i z mniemanym światem niewidzialnym, według obserwacji, doświadczeń i hipotez szwajcarskiego psychiatry, profesora Carla Junga i jego współpracowników w pierwszej połowie XX wieku.
Opis Nauki z których od początku czerpała psychologia analityczna to neurologia, psychiatria, psychoanaliza, antropologia, etnologia, filozofia, sztuki plastyczne, literatura, teologia, religie światowe, historia, mitologia, alchemia, astrologia, matematyka i fizyka. Z rozwojem naukowym, niektóre te dziedziny z czasem odpadły. Obecnie są nurty jungowskie, które zajmują się etykąHester Solomon & Mary Twyman, Eds. The Ethical Attitude in Analytic Practice, London, Free Association Books, 2003 , objawami politycznymi i kulturowymi i wynalazkami neurologicznymiJean Knox, "Self-Agency i Psychotherapy", New York W.W. Norton 2011, oraz fizyką kwantowąAtom and Archetype – The Pauli/Jung Letters, 1932–1958, ed. C.A. Meier, preface by Beverley Zabriskie, 2001, Princeton University Press..