Wśród nich byli również psychoanalitycy, którzy wywarli dalekosiężny wpływ na służbę psychiatryczną i na szkolnictwoElliott Jaques, Health Services, London, Heinemann Educational, 1978. , co doprowadziło siłą rzeczy do niespodziewanej, lecz jednostronnej, integracji prądów psychoanalitycznych z psychologią analityczną. To okazało się na niekorzyść zasad rodem z Zurychu. Tymczasem po drugiej stronie Atlantyku inne programy szkoleniowe utworzone zostały w Nowym Yorku, Los Angeles i San Francisco. Następnie, w 1955 roku w Zurychu ufundowane zostało Międzynarodowe Towarzystwo Psychologii Analitycznej (ang. International Association for Analytical Psychology – IAAP), które zapoczątkowało istnienie ogólnoświatowej organizacji zawodowej zrzeszającej analityków jungowskich. Pierwszy Kongres IAAP odbył się w 1958 roku w Zurychu i uczestniczyło w nim 120 analityków z całego świata. Wraz ze śmiercią Junga (1961) do głosu zaczęły dochodzić tendencje uprzednio nie wyrażane. Wyodrębnił się nieoficjalny podział na londyńską “szkołę rozwojową”, w której obowiązuje własna analiza, i pochodzącą z Zurychu “szkołę klasyczną”.