W latach 1907–1944 przebywał we Lwowie: w latach 1907–1918 pracował w Szkole Politechnicznej, gdzie w 1907 roku uzyskał stopień doktora, pełnił funkcję kierownika Katedry Pomp i Silników Wodnych, w latach 1915–1916 prodziekana, w latach 1916–1918 dziekana Wydziału Budowy Maszyn. W 1911 roku został mianowany profesorem nadzwyczajnym, a w 1913 roku uzyskał tytuł profesora zwyczajnego.

W latach 1920–1939 pracował na Politechnice Lwowskiej, gdzie pełnił funkcje: w latach 1919–1920 i 1930–1931 prodziekana, w latach 1929–1930 dziekana Wydziału Mechanicznego, a w latach 1935–1938 prorektora. W latach 1939–1941 był profesorem w Lwowskim Instytucie Politechnicznym, w latach 1941–1944 wykładowcą na tajnych kursach politechnicznych. Był członkiem Izby Inżynierów, członkiem Towarzystwa Politechnicznego we Lwowie.