thumb|René Le Fort, 1943 (?) René Le Fort (ur. 30 marca 1869, zm. 30 marca 1951) – francuski chirurg pochodzący z Lille, autor klasyfikacji złamań części twarzowej czaszki. Był siostrzeńcem chirurga Léona Clémenta Le Forta (1829–1893).
Życiorys Studia medyczne ukończył na podstawie pracy zatytułowanej Topographie cranio-cérébrale avec applications chirurgicales. Następnie odbył staż, a później pracował jako chirurg wojskowy we francuskim szpitalu wojskowym w Val-de-Grâce. W 1899 roku zaczął nauczać na uniwersytecie medycznym w Lille. W czasie I wojny bałkańskiej zaczął ponownie pracować jako lekarz wojskowy. Podczas I wojny światowej dostał wyróżnienie za odwagę, jaką wykazał się w trakcie bitwy pod Dinant. Dwa ostatnie lata wojny spędził w Wersalu, gdzie zajmował się leczeniem raka piersi i chorobami serca.
W 1919 roku pracował w Hôpital des Invalides, a w następnym roku wrócił do Lille. Został profesorem w wydziale chirurgii dziecięcej i ortopedii. Pracował także w sanatorium w Zuydcoote, gdzie zajmował się leczeniem gruźlicy kości. W 1936 roku został nagrodzony nagrodą Prix Laborie i wybrany przewodniczącym Société française de chirurgie et orthopédique. W 1937 przeszedł na emeryturę, ale w trakcie II wojny światowej powrócił na uniwersytet w Lille, aby zastąpić medyków, którzy brali udział w działaniach wojennych.