mały|Powierzchnia zewnętrzna kości ciemieniowej człowieka Kość ciemieniowa (os parietale) – kość mózgoczaszki.
Kość ciemieniowa to parzysta kość budująca sklepienie czaszki. Zazwyczaj tworzy ona większą jego część. Inaczej jest u bydła, w przypadku którego została ona zepchnięta bocznie i ogonowo, na płaszczyznę karkową, przez rozrośniętą kość czołową. U człowieka tworzy też częściowo boczne ściany czaszki.
Wyróżnia się następujące brzegi kości ciemieniowej: brzeg strzałkowy (margo sagittalis) – po stronie przyśrodkowej, leży pośrodkowo, łącząc się z jednoimienną kością kontralateralną, tworząc u człowieka szew strzałkowy brzeg potyliczny (margo occipitalis) – po stronie tylnej, nazwany od kości potylicznej, tworząc szew węgłowy brzeg łuskowy (margo squamosus) – po boku, łączący się z łuską kości skroniowej (szew łuskowy) brzeg czołowy (margo frontalis) – od kości czołowej, tworzy szew wieńcowy brzeg międzyciemieniowy (margo interparietlis) – od kości międzyciemieniowej U człowieka mówi się natomiast o brzegu dolnym, tworzącym szew klinowo-ciemieniowy i szew ciemieniowo-sutkowy.
Powierzchnie wyróżnia się natomiast dwie: zewnętrzną i wewnętrzną.