Rzemieniecki, Wilhelm Edmund Rappé (1883–1975) i prawo fundacyjne, „Palestra”, nr 7–8 z 2010, s. 179.. Studiował też przez rok na Wydziale Filozoficznym Uniwersytetu Lwowskiego. Od 1907 do 1921 był zatrudniony w Wydziale Krajowym we Lwowie, w kancelarii Sejmu Krajowego Galicji, po odzyskaniu przez Polskę niepodległości w Tymczasowym Wydziale Samorządowym w likwidacji we Lwowie na stanowiskach adiunkta, wicesekretarza, sekretarza i od 1921 radcy. Od 1 grudnia 1922 był asystentem starszym wolontariuszem przy Katedrze Prawa Administracyjnego, kierowanej przez profesora Zbigniewa Pazdry, na Wydziale Prawa Uniwersytetu Jana Kazimierza we LwowieA. Redzik, K. Rzemieniecki, Wilhelm Edmund Rappé (1883–1975) i prawo fundacyjne, „Palestra”, nr 7–8 z 2010, s. 179–180.. Habilitację z zakresu prawa administracyjnego uzyskał w 1935 na podstawie prac: „Systemy nadzoru nad fundacjami w ustawodawstwie obowiązującym na ziemiach polskich w świetle prawa obowiązującego” (1933), „Reforma rolna, a publiczno–prawne ograniczenia własności ziemskiej fundacji” (1933), „O publicznoprawnej fundacji w ustawodawstwie polskim” (1930)A. Redzik, K. Rzemieniecki, Wilhelm Edmund Rappé (1883–1975) i prawo fundacyjne, „Palestra”, nr 7–8 z 2010, s. 181.. Pracował jako docent i asystent wolontariusz w Zakładzie Prawa Administracyjnego UJK do 1939A. Redzik, K.