Ronald Ames Guidry (ur. 28 sierpnia 1950) – amerykański baseballista, który występował na pozycji miotacza.
Kariera Guidry studiował na University of Southwestern Louisiana w Lafayette, gdzie w latach 1969–1970 grał w drużynie uniwersyteckiej Louisiana–Lafayette Ragin’ Cajuns. W czerwcu 1971 został wybrany w trzeciej rundzie draftu przez New York Yankees i początkowo występował w klubach farmerskich tego zespołu, między innymi w Syracuse Chiefs, reprezentującym poziom Triple-A. W Major League Baseball zadebiutował 27 lipca 1975 w meczu przeciwko Boston Red Sox jako reliever. W sezonie zasadniczym 1978 zagrał 25 meczów, zaś w postseason 3 jako starter, w tym jeden w World Series, w których Yankees pokonali Los Angeles Dodgers 4–3.
17 czerwca 1978 w meczu z California Angels ustanowił rekord klubowy zaliczając 18 strikeoutów. W tym samym roku po raz pierwszy zagrał w Meczu Gwiazd, zaliczył najwięcej zwycięstw w MLB (25), uzyskał najlepszy wskaźnik ERA (1,74) i otrzymał nagrodę Cy Young Award. Ponadto wystąpił w jednym meczu World Series, w których Yankees po raz drugi z rzędu pokonali Dodgers. W głosowaniu do nagrody MVP American League zajął 2. miejsce za Jimem Rice’em z Boston Red Sox.