Z czasem Sardou zaczął wprowadzać do swych sztuk silne elementy historyczne – m.in. Théodore z 1884, w której cesarzową Teodorę grała Sarah Bernhardt (Sardou napisał dla niej kilka sztuk), czy Robespierre z 1902, napisany specjalnie dla Henry'ego Irvinga. La Tosca z 1887 roku została wykorzystana przez Giacomo Pucciniego jako podstawa dla opery Tosca.
W 1878 roku został wybrany członkiem Akademii Francuskiej. Od tytułu sztuki Sardou Fédora (zarazem imienia głównej bohaterki) pochodzi nazwa rodzaju kapelusza fedora.
Bibliografia
Linki zewnętrzne Victorien Sardou – dzieła w bibliotece Polona
Kategoria:Bibliofile Kategoria:Członkowie Akademii Francuskiej Kategoria:Dramaturdzy francuskojęzyczni Kategoria:Francuscy dramaturdzy XIX wieku Kategoria:Francuscy dramaturdzy XX wieku Kategoria:Francuscy dziennikarze Kategoria:Ludzie urodzeni w Paryżu Kategoria:Pisarze związani z Paryżem Kategoria:Urodzeni w 1831 Kategoria:Zmarli w 1908