Procedury badawcze Fibrobeton, to materiał, w którym stosuje się wszystkie procedury badawcze, dotyczące cech mechanicznych, jak w przypadku betonu zwykłego. Występują jednak sytuacje wyjątkowe, gdzie specyficzne zachowanie fibrokompozytu uniemożliwia zastosowania tych samych procedur, jak dla betonu niemodyfikowanego włóknami. Przede wszystkim w inny sposób rozpatrywana jest wytrzymałość na rozciąganie przy zginaniu. Do tego zadania wykorzystywane są procedury opisane w normach: japońskiej JSCI-SF4, amerykańskiej ASTM C1018-97 oraz europejskiej EN 14651:2005.
Wytrzymałość na rozciąganie przy zginaniu Wytrzymałość na rozciąganie przy zginaniu według normy japońskiej określana jest maksymalnym obciążeniem niszczącym oraz naprężeniem rozciągającym nazywanym również umowną nośnością na zginanie elementów próbnych.
Parametr wyznacza się z zależności:
gdzie: – szerokość próbki w kształcie graniastosłupa o przekroju kwadratowym, – wysokość próbki w kształcie graniastosłupa o przekroju kwadratowym, – rozpiętość próbki w kształcie graniastosłupa o przekroju kwadratowym.
Cechą charakterystyczną fibrobetonu jest współczynnik odporności na pękanie przy zginaniu nazywany również „równoważną wytrzymałością na rozciąganie przy zginaniu”.
Parametr wyznacza się z zależności: