Historia W dawnych czasach wyspa była głównie wykorzystywana przez karaibskich i arawackich rybaków jako baza wypadowa do dalszych połowów. W wyniku pokoju utrechckiego (1713), który zapewnił pokój pomiędzy Królestwem Hiszpanii a Imperium Brytyjskim, strona angielska otrzymała lukratywny 30-letni monopol na asiento (handel niewolnikami z Afryki). Wcześniejsi francuscy kolonizatorzy Antyli Zachodnich uznawali wyspę za część należącej do nich Grenady, lecz nie zasiedlali jej ze względu na zbyt trudną dostępność. Kilka statków portugalskich i holenderskich na trasie z Afryki Zachodniej do Sint Eustatius rozbiło się u wybrzeży wyspy, skracając sobie tamtędy drogę; podobnie działo się ze statkami brytyjskimi.
Bequia trafiła pod francuską kontrolę w XVIII wieku. Podczas wojny siedmioletniej, gdy Wielka Brytania i Francja znajdowały się po przeciwnych stronach, Francuzi udostępnili Saint Vincent i Grenadyny swoim holenderskim i hiszpańskim sojusznikom. Pokój paryski (1763) wprowadził poważną zmianę – Francuzi otrzymali Saint Lucia, Gwadelupę i Martynikę w zamian za oddanie Anglikom Tobago, Dominikę, Saint Vincent, Grenadyn i Grenady. W 1779 Francuzi próbowali odzyskać Bequię, jednak Anglicy szybko odparli atak.