W 1950 r. pałac stał się własnością Państwowych Gospodarstw Rolnych, pełniąc funkcję magazynu, zaś od 1959 r. był siedzibą samodzielnego PGR Struga. W tym okresie znaczną część zabytkowego wyposażenia rozkradziono, a w 1965 r. wskutek zaniedbań doszło do zawalenia się fragmentu dachu i większości stropów. W 1992 r. spłonęła ponadto barokowa oficynaZabytkowe rezydencje w krajobrazie przygranicznych regionów, Narodowy Instytut Dziedzictwa, Warszawa 2017. Budynek doraźnie remontowano w latach 1973–1978 i 1995–1997, a w okresie 1996–1998 Agencja Własności Rolnej Skarbu Państwa przeprowadziła odbudowę dachu.
W 2003 r. kompleks nabyli prywatni właściciele – Agnieszka Chmura-Wieczorek i Krzysztof Wieczorek, którzy podjęli się zabezpieczenia i odbudowy pałacu. Do 2005 r. konstrukcję osuszono i wzmocniono, a w latach 2010–2011 odbudowano przypałacową oficynę. W kolejnych latach rozpoczęła się stopniowa renowacja samego pałacu i rewitalizacja przyległego parku.
Architektura Pałac w Strudze to budowla wzniesiona z kamienia i cegły, na planie prostokąta z wewnętrznym dziedzińcem, trójkondygnacyjna, nakryta jedno i dwuspadowymi dachami mansardowymi. Dziedziniec był niegdyś otoczony krużgankami, obecnie są one zamurowane. Na elewacjach zachowało się kilka renesansowych obramień okiennych i boniowane lizeny.