Jan Karbowski (ur. 23 października 1870 w WarszawieArchiwum Państwowe w Warszawie, Akta stanu cywilnego parafii rzymskokatolickiej Wszystkich Świętych w Warszawie, sygn. 3, k. 182r (akt urodzenia i chrztu nr 726 z 6 XI 1870 r.)., zm. 4 listopada 1933 tamże) – polski inżynier i architekt, budowniczy linii kolejowych w Rosji i Polsce.

Życiorys Wykształcenie i praca zawodowa W 1890 ukończył Szkołę Techniczną Drogi Żelaznej Warszawsko-Wiedeńskiej przy ul. Chmielnej w Warszawie„Gazeta Warszawska”, R. CXVII, nr 271 z 12 X 1890 r.. Następnie odbył studia wyższe inżynierskie w Petersburgu, po których przez blisko 20 lat kierował robotami związanymi z rozwojem sieci kolejowej w Rosji. Były to m.in.: budowa mostu na Donie i linii wschodniodonieckiej, stanowiącej odnogę kolei południowowschodniej (1899–1900); rozbudowa stacji Bołogoje na linii Bołogoje-Siedlce, będącej odnogą kolei witebskiej; budowa mostów i roboty ziemne na linii Kijów-Woroneż; budowa odcinka kolei windawsko-rybińskiej (1903–1904); przebudowa mostów na linii Ruzjewka-Penza kolei moskiewsko-kazańskiej (1905–1909); budowa linii Niżny Nowogród-Tiwiriazewo, w tym wznoszenie ścian oporowych, podziemnych sztolni i wiaduktów na Okskim Kosogorju (1910–1911); budowa odnogi kolei obwodowej w Moskwie (1912); budowa kolei elektrycznej Petersburg-Oranienbaum (1913-1915);