Barbary w Warszawie, sygn. 35, k. 294r (akt ślubu nr 322 z 27 XII 1898 r.)., z którą miał troje dzieci: Wacława (1901-1932), oficera Wojska Polskiego; Włodzimierza (1903-1931), przedsiębiorcę i urzędnika; oraz Marię zamężną Frankowską (1906–1996), wybitną etnolog. Około 1912 r. kupił otoczony rozległym parkiem dawny pensjonat państwa Wiśniewskich przy ul. Kościuszki lub Chopina w Otwocku (obecnie teren TKKF), a prowadzenie tam sanatorium przeciwgruźliczego – drugiego w mieście, po sąsiednim zakładzie dr. Józefa Geislera – powierzył swojemu szwagrowi dr. Stanisławowi Krzyżanowskiemu (ojcu Ireny Sendlerowej).
W 1915 przed wejściem Niemców do Warszawy, ewakuował się wraz z rodziną w głąb Rosji, gdzie zamieszkali w guberni czernihowskiej; nadal też wykonywał zadania inżynieryjne dla władz carskich, wówczas związane z potrzebami wojennymi. Karbowscy repatriowali się w 1918 zamieszkali przy ul. Poznańskiej 14 m. 31 w Warszawie. Wobec śmierci dr. Krzyżanowskiego sanatorium otwockie zostało zlikwidowane ok. 1920 r., a jego siedzibę kupiły władze miasta, które urządziły w tym miejscu zakład wychowawczy dla dzieciAnna Mieszkowska, Matka dzieci holocaustu. Historia Ireny Sendlerowej, Warszawa 2004;