Autocode to nazwa rodziny tzw. „uproszczonych systemów kodowania”, później nazywanych językami wysokiego poziomu, opracowanych w latach pięćdziesiątych i sześćdziesiątych dla serii komputerów cyfrowych używanych na uniwersytetach w Manchester, Cambridge i Londynie.
Autocode Glennie’ego Pierwszy Autocode i jego kompilator zostały opracowane przez Alicka Glenniego w 1952 roku dla maszyny Manchester Mark I i jest uważany za pierwszy kompilowalny język programowania. Jego głównym zadaniem było ułatwienie programowania maszyny Mark I, znanej z zawiłego kodu maszynowego. O ile wynikowy język był „czystszy” niż kod maszynowy, to wciąż był bardzo zależny od maszynyKnuth, s. 42–43..
Poniżej jest przykład Autocode’u obliczającego funkcję Ten przykład pomija instrukcje skalujące potrzebne do użycia liczb całkowitych jako stałych i zakłada, że wynik mnożenia mieści się w niższym akumulatorze.
c@VA t@IC x@½C y@RC z@NC INTEGERS +5 →c # Zapisz 5 do c →t # Wczytaj argument funkcji z niższego akumulatora do t +t TESTA Z # Zapisz |t| w niższym akumulatorze -t ENTRY SUBROUTINE 6 →z # Wywołaj podprogram pierwiastkowania na niższym # akumulatorze i zapisz wynik do z +tt →y →x # Oblicz t^3 i zapisz do x +tx →y →x +z+cx CLOSE WRITE 1 # Zapisz z + (c * x) do niższego akumulator i wyjdź