Przy kościele zawisły dwa duże dzwony i sygnaturka, która zachowała się do obecnych czasów.
Trzeci kościół drewniany W 1744 zniszczony drewniany kościół rozebrano i w jego miejsce postawiono nowy drewniany budynek. Kościół został następnie rozbudowany w 1778 r. Budowę trzeciego kościoła nadzorował ksiądz Józef Lisiecki.
Kościół murowany W latach 1840–1844 hrabia Jan Poletyłło ówczesny dziedzic Siennicy Różanej wybudował murowany kościół z kamienia i cegły, otynkowany, w stylu neogotyckim.
W 1849 r. odbył się remont dachu świątyni.
W 1882 r. przy kościele wybudowano murowaną dzwonnicę.
W 1910 r. kościół został przebudowany według projektu architekta Stefana Szyllera.
Architektura
Bryła budynku W latach 1840–1844 wybudowano neogotycki, jednonawowy, otynkowany obiekt murowany z cegły. Nawa budynku wzniesiona na rzucie prostokąta, od południa kwadratowa kruchta. Prezbiterium kościoła jest węższe, trójbocznie zamknięte, z zakrystią od zachodu i kruchtą od wschodu. Dwuspadowy dach budynku kryty blachą.