Jego żoną została Maria Marcella Antonina z domu Trojanowska (1850–1931), z którą miał córkę Marię (1880–1938). We Lwowie zamieszkiwał wraz z rodziną przy ulicy Józefa Ignacego Kraszewskiego 19.

W 1936 był jednym z dziewięciu żyjących uczestników powstania styczniowego mieszkających na obszarze województwa lwowskiego. Przechowywał krzyżyk powstańczy, „z którym powstańcy szli w bój za Polskę”; widniał na nim napis „25-27 luty. Pamiątka 8. kwietnia 1861“ oraz na odwrocie „Warszawa” i rysunek wieńca cierniowego. W lutym 1938 otrzymał tytuł członkostwa honorowego oddziału lwowskiego Związku Byłych Ochotników Armii Polskiej. Na początku 1939, mając 95 lat, był we Lwowie jednym z trzech żyjących weteranów powstania styczniowego.

Zmarł w nocy z 8 na 9 stycznia 1939 w wieku 95 lat, a 11 stycznia 1939 został pochowany w grobowcu rodzinnym na Cmentarzu Łyczakowskim we Lwowie.

Odznaczenia Krzyż Niepodległości z Mieczami (1930)Dosłownie wymieniony jako „Tomasz Karecki”.