Ludwik Gładyszewski (ur. 17 września 1932 w Wysokiej, zm. 19 grudnia 2009 w Gnieźnie) – polski ksiądz katolicki, filolog klasyczny, tłumacz.
Życiorys W 1951 ukończył liceum ogólnokształcące w Nakle nad Notecią i wstąpił do seminarium duchownego w Gnieźnie. Święcenia kapłańskie przyjął 15 czerwca 1957. Po święceniach pracował przez rok jako wikariusz w Wągrowcu, a w latach 1958–1963 studiował filologię klasyczną na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim. W 1963 obronił pracę magisterską Wyrażenia przenośne określające życie, śmierć, szczęśliwość wieczną u św. Ambrożego, napisana pod kierunkiem Leokadii Małunowiczówny. Od 1963 był wykładowcą języków klasycznych w Wyższym Seminarium Duchownym w Gnieźnie. Przez władze kościelne został mianowany profesorem nadzwyczajnym w 1971, profesorem zwyczajnym w 1979. W 1972 obronił na KUL-u pracę doktorską Bóg- Stwórca i Władca. Doktryna greckich apologetów II wieku o stworzeniu i opatrzności w aspekcie historyczno-filozoficznym, której promotorem był ks. Marian Kurdziałek (wyd. 1980 pod tytułem Bóg-Stwórca i Władca. Doktryna greckich apologetów II wieku o stworzeniu i opatrzności w aspekcie patrystyczno-filozoficznym jako tom 1 serii Studia Antiquitatis Christianae). Był także prepozytem kapituły św.