Korzystając z amnestii ujawnił się przed Urzędem Bezpieczeństwa Publicznego na m.st. Warszawę 22 kwietnia 1947 roku, wyjechał na Ziemie Odzyskane w okolice Stargardu, gdzie zatrudnił się w jednym z Państwowych Zarządów Nieruchomości Ziemskich, a następnie przeprowadził się do Drewnicy, gdzie pracował u rybaka na kutrze wiślanym.
13 września 1950 roku został aresztowany w Drewnicy. 7 kwietnia 1951 roku WSR w Warszawie na sesji wyjazdowej w Pułtusku pod przewodnictwem por. Edwarda Hollera skazał go na karę śmierci. Prezydent Bolesław Bierut decyzją z dnia 3 lipca 1951 roku nie skorzystał z prawa łaski. Wyrok wykonano 10 lipca 1951 roku w więzieniu mokotowskim w Warszawie.
Szczątki Bolesława Częścika odnaleziono 17 sierpnia 2012 roku w kwaterze „Ł” Cmentarza Wojskowego na Powązkach w Warszawie
28 września 2014 roku, podczas uroczystości w Pałacu Prezydenckim z udziałem Prezydenta RP Bronisława Komorowskiego, Instytut Pamięci Narodowej ogłosił, że udało się ustalić tożsamość Bolesława Częścika.