Był wieloletnim radnym Rady Miasta Lwowa w okresie II Rzeczypospolitej, wybrany w wyborach samorządowych 1934 z ramienia listy nr 1 (prorządowej), był członkiem Polskiego Koła Radzieckiego. W latach 30. był członkiem zarządu głównego Towarzystwa Badania Historii Obrony Lwowa i Województw Południowo-Wschodnich. Był bliski obozowi sanacji. Należał do Bezpartyjnego Bloku Współpracy z Rządem. Był wolnomularzem we Lwowie w okresie zaborówLeon Chajn, Polskie Wolnomularstwo 1920–1938, Warszawa 1984, s. 100..
Po wybuchu II wojny światowej i agresji ZSRR na Polskę we wrześniu 1939, po nastaniu okupacji sowieckiej jego majątek został znacjonalizowany przez sowietów. Po ataku Niemiec na ZSRR z czerwca 1941 przeniósł się na tereny okupowane przez Niemców do Warszawy. Pozostał tam do 1944, a po upadku powstania warszawskiego przez obóz Durchgangslager Pruszków trafił do Proszowic, gdzie zmarł 4 października 1944. 14 kwietnia 1947 roku został pochowany na cmentarzu Rakowickim w KrakowieŚ. p. Bronislaw Laskownicki Dziennik Polski 1947 nr 100 s. 6..