Szczepan Pieszczoch (ur. 5 stycznia 1921 w Samborze, zm. 22 kwietnia 2004 w Poznaniu) – polski ksiądz katolicki, patrolog.
Życiorys W 1939 ukończył gimnazjum w Brodnicy, od 1941 przebywał w Warszawie, uczestniczył w konspiracji, w szeregach Związku Jaszczurczego. Został aresztowany 28 grudnia 1942 i następnie uwięziony w obozie koncentracyjnym Mauthausen-Gusen, gdzie przebywał do końca II wojny światowej. W 1945 roku wstąpił do seminarium duchownego w Gnieźnie, święcenia kapłańskie przyjął 19 lutego 1950. Po święceniach pracował m.in. w Brudzewie i jako proboszcz Parafii św. Stanisława Biskupa i Męczennika w Żydowie (1959–1989).
W 1951 roku uzyskał tytuł zawodowy magistra teologii na Uniwersytecie Jagiellońskim, tam w 1954 roku doktoryzował się na podstawie pracy Problem tradycji w nauce św. Augustyna napisanej pod kierunkiem ks. Władysława Wichera. Od 1955 do 1995 był wykładowcą patrologii w Wyższym Seminarium Duchownym w Gnieźnie. W 1964 mianowany przez władze kościelne profesorem nadzwyczajnym. W latach 1976–1990 był redaktorem naczelnym pisma Studia Gnesnensia. W 1993 habilitował się na Papieskiej Akademii Teologicznej w Krakowie na podstawie pracy Kulturotwórcza inspiracja i wpływ chrześcijaństwa na rozwój antyku (wyd. 1992, II wydanie – 2001).