John „Liver-Eating” Johnston (ur. 1824, zm. 21 stycznia 1900) – amerykański myśliwy, człowiek gór, traper i stróż prawa na „Dzikim Zachodzie”. Swój przydomek i sławę zawdzięczał temu, że rzekomo po zabiciu przeciwnika, Indianina z plemienia Wron, jadł jego wątrobę.

Młodość Urodził się w pobliżu wioski Little York w hrabstwie Hunterdon w stanie New Jersey. Jego rodzicami byli Issac Garrison i Elisa Metlar Garrison. Według niezbyt pewnych ustnych przekazów Johnston miał pięć sióstr, z których ostatnia, Matilda Tillman, zmarła w roku 1923 oraz – być może – jednego brata. O jego dzieciństwie niewiele wiadomo, ale jako 16-latek miał już pracować jako chłopiec okrętowy na szkunerze obsługującym handel wzdłuż Wschodniego Wybrzeża USA. Podczas wojny amerykańsko-meksykańskiej służył na okręcie wojennym, z którego zdezerterował po uderzeniu oficera. Znalazłszy się na lądzie zaczął występować jako John Johnston i – zdaniem niektórych autorów, jak Harry Owens lub John Webber – przez kilka lat pracował w kalifornijskich kopalniach lub pływał na statkach wielorybniczych. Dopiero w 1858 roku postanowił spróbować szczęścia na „Dzikim Zachodzie” i przeniósł się na Terytorium Montany. Pracował tam jako myśliwy, traper, kolejarz, handlarz, bądź drwal dostarczający paliwa dla statków rzecznych.