240px|thumb|Grobowiec rodzinny Schoengut-Strzemieńskich na cmentarzu Rakowickim Stefan Schoengut-Strzemieński (ur. 19 listopada 1863 w Bochni, zm. 7 listopada 1932 w Krakowie) – doktor nauk medycznych, lekarz laryngolog, działacz społeczny.
Życiorys Syn lekarza. Ukończył szkołę średnią w Tarnowie, a studia lekarskie na Collegium Medicum Uniwersytetu Jagiellońskiego w 1887. Pracował w klinikach i szpitalach wiedeńskich. Uzyskał specjalizację w otolaryngologii. Publikował prace w tym zakresie. Od 1902 zasiadał w zarządzie Zachodnio-Galicyjskiej Izby Lekarskiej w Krakowie, do 1909 będąc sekretarzem. Podczas I wojny światowej działał w ramach Naczelnego Komitetu Narodowego organizując pomoc sanitarną dla legionistów.
Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości został działaczem władz naczelnych Izb Lekarskich, pełniąc funkcję wiceprezesa oraz przez ponad 20 lat stanowisko prezesa Izby Lekarskiej Małopolski Wschodniej w Krakowie. Uczestniczył w pracach nad ustawą o praktyce lekarskiej i ustroju Izb Lekarskich, w opracowywaniu kodeksu deontologicznego. Działał w Związku Lekarzy Państwa Polskiego, Związku Lekarzy Kas Chorych, Samopomocy Lekarzy, Towarzystwie Lekarskim, Towarzystwie Lekarzy Polskich b. Galicji, Towarzystwie Otolaryngologicznym (którego był prezesem), Towarzystwa Muzycznego (prezes, sam też rozwijał pasję muzyczną).