Zdelegalizował partię socjalistyczną i spacyfikował wystąpienia robotników oraz zubożałych chłopów sycylijskich (fasci rivoluzionari, 1893–1894). Jako gorący zwolennik polityki Bismarcka był orędownikiem trójprzymierza i zdecydowanym przeciwnikiem Francji. Inicjował i wspierał wszelkie działania zmierzające do rozszerzenia ekspansji kolonialnej w Afryce Wschodniej. Po klęsce pod Aduą musiał podać się do dymisji. Niektórzy historycy uważają, że jego poglądy i styl rządzenia stały się wzorem dla Benita Mussoliniego.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Premierzy Włoch Kategoria:Uczestnicy wyprawy Garibaldiego 1860 Kategoria:Włoscy ministrowie spraw wewnętrznych Kategoria:Włoscy prawnicy Kategoria:Włoscy wolnomularze Kategoria:Urodzeni w 1818 Kategoria:Zmarli w 1901