Judyta, dowiedziawszy się o tym wydarzeniu, ruszyła na podbój Aksum wraz z wojskiem pochodzącym z prowincji Semienu i Lasty. Aksumscy książęta uciekli z Tigraju do Szeua wraz z królewskim potomkiem. W samym Aksum zapanowała Judyta. Prześladowała chrześcijan i paliła kościoły. Jej rządy trwały czterdzieści lat. Po jej śmierci Anbesa Uyddym powrócił na tron i panował dwadzieścia lat. Po nim rządził jego syn Dylnead (Dil Na'od), jednak został obalony przez buntownicze ludy z Semienu i Lasty. Podobnie jak jego ojciec Dylnead musiał chronic się w Szeua.
Istnieją różne wersje tradycji ustej. Według innych podań, Dylnead był bratem Anbesy Uyddyma. James Bruce zanotował tradycję wedle której Judyta miała obalić Dylneada, a nie Anbesę.
Źródła pisane W Historii Patriarchów Aleksandrii jest mowa o królu Aksum, który wysłał list do ostatniego chrześcijańskiego władcy Makurii, Jerzego II (Georgios II) z prośbą aby patriarcha Aleksandrii Filoteos (Philotheos) przysłał nowego abunę. Miało to być spowodowane najazdem królowej z ludu Beni Hamudża (Beni Hamujah), która niszczy kraj, pali kościoły i prześladuje chrześcijan. Król Aksum wyjaśniał w liście, że nie jest w stanie powstrzymać katastrofy grożącej zupełnym upadkiem chrześcijaństwa w regionie. Nie wiadomo który król Aksum wysłał list go Jerzego.