Pod tarczą, na wstędze dewiza Telle est la vie (Takie jest życie).
W herbarzu Hefnera z 1863 roku herb przedstawiony jest po prostu jako tarcza z herbem Łodzia, nakryta mitrą książęcą. Hefner podaje także, że rodzina posługiwała się dewizą Telle est la vie. Dewizę tą powtarza, ale w odniesieniu do rodziny, nie konkretnego herbu, Borkowski, zaś w wersji łacińskiej, Talis vita, przytacza ją Leitgeber.
Juliusz Karol Ostrowski w swojej pracy z 1906 roku trzy wersje herbu zaczerpnął nie z oryginalnych nadań, ale od autorów wcześniejszych. Poniński Książę I i Poniński II Książę przytoczone zostały m.in. za herbarzem Siebmachera z 1905 roku. Poniński Książę zaczerpnięty został z herbarza Hefnera.
Herbowni Informacje na temat herbownych w artykule sporządzone zostały na podstawie wiarygodnych źródeł, zwłaszcza klasycznych i współczesnych herbarzy. Należy jednak zwrócić uwagę na częste zjawisko przypisywania rodom szlacheckim niewłaściwych herbów, szczególnie nasilone w czasie legitymacji szlachectwa przed zaborczymi heroldiami, co zostało następnie utrwalone w wydawanych kolejno herbarzach. Identyczność nazwiska nie musi oznaczać przynależności do danego rodu herbowego.