Tymczasem w Holandii pod nieobecność Roberta I doszło do ludowej rewolty przeciw władzy biskupa Utrechtu. Zwalczył ją wierny cesarzowi i biskupowi Gotfryd III Garbaty. Na początku 1076 roku na prośbę biskupa odwiedził on jeszcze raz te tereny, ale został zamordowany przez powstańca Gizelberto 26 lutego tegoż roku w Delfcie (bardzo możliwe, że na rozkaz Roberta lub Teodoryka). Śmierć Gotfryda została przez współczesnych uznana za przejaw boskiej interwencji. Biskup Wilhelm zmarł 17 kwietnia – tym samym Dirk V stał się samodzielnym władcą bez pretendentów do jego ziem. Nadał część fryzyjskich ziem swemu ojczymowi, który przez to nazywany jest Robertem I Fryzyjskim. Wkrótce Robert i Dirk wspólnie pokonali Konrada, kolejnego biskupa Utrechtu, który znalazł się w niewoli hrabiego na zamku Ysselmonde i oddał całość zagarniętych ziem w zamian za wolność. Jednak w 1077 roku biskupstwo utrechckie otrzymało od cesarza 1077 dystrykt Stavoren, a w 1086 Oostergo i Westergo – wszystkie we Fryzji.
Hrabia Dirk V zmarł 17 czerwca 1091 roku, zapewne podczas walk z Ekbertem I miśnieńskim, pozostawiając rządy kilkuletniemu synowi Florisowi. Pochowano go w Egmond, razem z żoną.