Po wojnie, w 1921 roku ukończył kurs oficerów saperów sztabu. W 1923 roku pełnił czasowo obowiązki dowódcy I batalionu saperówRocznik oficerski 1923, s. 878.. W 1924 roku, po awansie do stopnia majora, został zatwierdzony na stanowisku dowódcyRocznik oficerski 1924, s. 802.. 17 czerwca 1925 roku został przesunięty na stanowisko kwatermistrza 3 pułku Saperów WileńskichDziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 64 z 17 czerwca 1925 roku, s. 325.. 25 października 1926 roku został dowódcą batalionu szkolnego w Oficerskiej Szkole Inżynierii w WarszawieDziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 46 z 25 października 1926 roku, s. 376.. 5 listopada 1928 roku został przeniesiony do 7 pułku Saperów Wielkopolskich w Poznaniu na stanowisko dowódcy XVII batalionu saperów, a rok później na szefa saperów w dowództwie 14 Dywizji Piechoty w PoznaniuDziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 14 z 5 listopada 1928 roku, s. 344.. 23 października 1931 roku został szefem inżynierii w Dowództwie Okręgu Korpusu Nr I w WarszawieDziennik Personalny Ministra Spraw Wojskowych nr 7 z 23 października 1931 roku, s. 332., a po dwóch latach został zarządcą Pomocniczego Składu Saperskiego w Warszawie.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Wacław Damrosz · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.