Widmo (fr. Les Diaboliques) – francuski dreszczowiec psychologiczny z 1955, wyreżyserowany przez Henriego-Georges’a Clouzota na podst. powieści Widmo (Ta, której już nie było) Pierre’a Boileau i Thomasa Narcejaca. W 1996 powstał amerykański remake, Diabolique.
Film opowiada o właścicielce szkoły, Christinie, i kochance jej męża Michela, Nicole, których łączy nienawiść do mężczyzny. Kobiety wspólnie postanawiają go zamordować i topią go w wannie na wsi, oddalonej od szkoły o kilkaset kilometrów, po wcześniejszym podaniu środków uspokajających. Po czym wrzucają ciało do szkolnego basenu, pozorując wypadek. Jednak zamiast Michela policja znajduje inne zwłoki, i ten zdaje pojawiać się w różnych miejscach.
Zdjęcia kręcono w Paryżu oraz na terenie departamentów Yvelines (L’Étang-la-Ville, Montfort-l’Amaury) i Deux-Sèvres (Niort).
Fabuła Michel Delassalle to apodyktyczny dyrektor podrzędnej szkoły z internatem w Saint-Cloud, której właścicielką szkoły jest jego żona, Wenezuelka Christina. Utrzymuje również pozamałżeński związek z Nicole Horner, inną nauczycielką w szkole. Michel jest podłym tyranem i dla żony, i dla kochanki. Z tego powodu Christinę i Nicole łączy dość bliska relacja, oparta głównie na ich wzajemnej nienawiści do Michela.