Kazimierz Julian RudnickiW ewidencji Wojska Polskiego był określany jako „Kazimierz II Rudnicki” (1923), następnie jako „Kazimierz Julian Rudnicki”. (ur. 7 października 1889 w Tarnopolu, zm. 1940 w ZSRR) – kapitan piechoty Wojska Polskiego, ofiara zbrodni katyńskiej.
Życiorys Urodził się 7 października 1889 w Tarnopolu jako syn Adolfa. Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości wstąpił do Wojska Polskiego. Został awansowany na stopień porucznika piechoty ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919. W 1923 był oficerem 50 pułku piechoty w garnizonie Kowel. Następnie został awansowany na stopień kapitana piechoty ze starszeństwem z 1 lipca 1923. W 1924 i w kolejnych latach był oficerem 40 pułku piechoty we Lwowie. Później przeniesiony w stan spoczynku. W 1934 jako kapitan w stanie spoczynku był przydzielony do Oficerskiej Kadry Okręgowej nr VI jako oficer przewidziany do użycia w czasie wojny i pozostawał wówczas w ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień Lwów Miasto.
Został pracownikiem Ossolineum we Lwowie.