W 1918 wstąpił do II Korpusu Polskiego w Rosji i służył w jego szeregach do bitwy pod Kaniowem.
Następnie przedostał się na Podole. 20 stycznia 1919 wstąpił do Wojska Polskiego. W stopniu rotmistrza został przydzielony do Naczelnego Dowództwa Wojska Polskiego. Został adiutantem w 3 Brygadzie Jazdy. Podczas wojny polsko-bolszewickiej brał udział w kampanii wołyńskiej w 1919 i wyprawie kijowskiej w 1920. 30 kwietnia 1920 roku został przeniesiony do 12 pułku ułanów Podolskich, jako oficer nadetatowy z pozostawieniem na dotychczasowym stanowisku szefa sztabu 3 Brygady Jazdy. W 1920 został szefem sztabu 9 Brygady Jazdy. W 1921 został mianowany szefem sztabu I Brygady Kawalerii.
3 maja 1922 roku został zweryfikowany w stopniu majora ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 roku i 75. lokatą w korpusie oficerów jazdy (od 1924 roku – kawalerii). Obok stopnia wojskowego przysługiwał mu wówczas tytuł „adiutant sztabowy”. 1 listopada tego roku został „powołany do służby Sztabu Generalnego z prawem jednorocznego doszkolenia w Wyższej Szkole Wojennej”. W 1923 roku w dalszym ciągu pełnił służbę na stanowisku szefa sztabu I Brygady Jazdy, pozostając oficerem nadetatowym 12 puł. W tym czasie przysługiwał mu obok stopnia wojskowego tytuł „przydzielony do Sztabu Generalnego”.