Wiele lat życia spędziła wraz z rodziną w Indiach, gdzie współpracowała z niemiecko-szwajcarskim zgromadzeniem zakonnym „Holy Cross”. Działała tam przeciw dyskryminacji kobiet w hinduizmie i przeciw dziecięcej prostytucji. W Indiach nawiązała współpracę ze zgromadzeniem Misjonarek Miłości i kontynuowała ją w Polsce. Była założycielką Modlitewnej Grupy Pojednania „Polski Asyż 1987”. Należała do współzałożycieli Towarzystwa „Tylko z Darów Miłosierdzia”, w ramach którego w latach 1989–2002 prowadziła działania charytatywne na rzecz bezdomnych matek i dzieci. Pełniła funkcję wiceprezesa. Była jednym z organizatorów, a następnie redaktorem literackim katolickich rozgłośni Radio Miedzeszyn i Radio Józef (1989–1996).
Po powrocie do Polski prowadziła długotrwałe rozmowy ze zwierzchnikami Kościołów zrzeszonych w Polskiej Radzie Ekumenicznej i Kościoła katolickiego na temat wzajemnego uznania chrztu. Rozmowy te zaowocowały podpisaniem przez nich 23 stycznia 2000 odpowiedniej deklaracji. Jednocześnie powstało Stowarzyszenie Pokoju i Pojednania „Effatha”, którego została prezesem. Dla upamiętnienia tego wydarzenia Stowarzyszenie co miesiąc (23 każdego miesiąca) urządzało wraz z Oddziałem Warszawskim PRE nabożeństwa ekumeniczne w kościele pw. Dzieciątka Jezus, należącym do parafii św.