Lech Antoni Władysław Zawadzki, właśc. Büthner-Zawadzki herbu Zawadzki czasami przez heraldyków zwany Ostoja odm. (ur. 6 lipca 1903 w Kościanie, zm. wiosna 1940 w Charkowie) – polski prawnik, sędzia, adwokat, podporucznik piechoty rezerwy Wojska Polskiego, ofiara zbrodni katyńskiej.
Życiorys Syn Józefa (1866–1915) i Haliny z domu Leitgeber (1878–1930). W 1922 ukończył Gimnazjum św. Marii Magdaleny w Poznaniu, a następnie w 1931 został absolwentem Wydziału Prawno-Ekonomicznego Uniwersytetu Poznańskiego, uzyskując tytuł magistra. Pracował jako sędzia i adwokat. W 1939 został dyrektorem Zrzeszenia Giełd Pieniężnych w Warszawie (jego syn podał, że Lech Zawadzki w sierpniu 1939 został dyrektorem warszawskich giełd zbożowych).
W Wojsku Polskim został awansowany do stopnia podporucznika piechoty rezerwy ze starszeństwem z 1 stycznia 1932, w latach 1929–1933 był przydzielony do 69 Pułk Piechoty (garnizon Gniezno) i w latach 1936–1938 do 60 Pułku Piechoty Wielkopolskiej (garnizon Ostrów Wielkopolski), w których przechodził ćwiczenia rezerwy.