Wacław Korta (ur. 26 sierpnia 1919 w Woli Nieszkowskiej, zm. 2 lutego 1999 we Wrocławiu) – polski historyk specjalizujący się w historii średniowiecznej, profesor nauk humanistycznych, związany z Uniwersytetem Wrocławskim.
Życiorys Po ukończeniu w 1934 roku szkoły podstawowej w Woli Nieszkowskiej, edukację kontynuował w Państwowym Gimnazjum i Liceum im. Kazimierza Wielkiego w Bochni, którą przerwał wybuch wojny.
W czasie okupacji niemieckiej działał w konspiracji (ps. „Lektor”), był żołnierzem AK, ukończył szkołę podchorążych, organizował tajne komplety.
Po wojnie zdał egzamin maturalny i w roku akademickim 1945/1946 rozpoczął studia z zakresu historii i archeologii na Wydziale Humanistycznym Uniwersytetu Jagiellońskiego. W 1946 roku przeniósł się do Wrocławia, gdzie na Wydziale Humanistycznym Uniwersytetu i Politechniki Wrocławskiej kontynuował studia by w 1951 roku ukończyć je z tytułem magistra nauk humanistycznych w zakresie historii. Jeszcze jako student, od września 1950 roku, został zatrudniony w charakterze młodszego asystenta w Katedrze Historii Polski Średniowiecznej, pod opieką prof. Karola Maleczyńskiego. Na podstawie dysertacji Rozwój wielkiej własności na Śląsku do połowy XIII wieku w roku 1960 otrzymał tytuł doktora nauk humanistycznych w zakresie historii.