15 stycznia 1923 roku biskup Stanisław Zdzitowiecki mianował go kanonikiem honorowym kolegiaty kaliskiej. W 1925 roku miał objąć stanowisko proboszcza i dziekana w Łasku, na skutek protestów parafian pozostał jednak proboszczem w Rajsku. W związku z pogarszającym się stanem zdrowia poprosił o przydzielenie do parafii wikariusza, w związku z brakiem możliwości dla spełnienia tej prośby, we wrześniu 1929 roku został przeniesiony na urząd proboszcza w parafii Podwyższenia Krzyża Świętego w Kole. W październiku tego samego roku został także dziekanem dekanatu kolskiego. Angażował się w działalność Akcji Katolickiej. Jego staraniem wybudowano także w Kole dom parafialny, oprócz tego, zablokował również drogę przebiegającą przez plac kościelny, oddzielającej świątynię od plebanii, poprzez zamurowanie bramy w parkanie i pozostawiając jedynie wąskie przejście dla pieszych.
Na przełomie 1932 i 1933 roku popadł w konflikt z posługującymi w Kole wikariuszami. W 1933 roku rada Szkoły Powszechnej nr 1 zdecydowała także o tym, że dzieci z tej szkoły będą uczęszczać na nabożeństwa do kościoła klasztornego, spodowowane było to niewłaściwym odnoszeniem się ks. Mężnickiego do uczniów i grona pedagogicznego.