Od tego czasu do końca jej życia Tadeusz utrzymywał z nią stały kontakt listowny, a ona wspierała jego rodzinę materialnie, zaś jego samego poprzez swoje znajomości protegowała w zakresie jego służby rządowej. Za jej sprawą utrzymywał też kontakt z zaprzyjaźnionym z nią Wiktorem Osławskim, emigrantem po powstaniu listopadowym mieszkającym w Paryżu. Mając na względzie korzystniejsze opodatkowanie przy dziedziczeniu przeprowadzono legalizację dotychczasowego stanu i 21 lipca 1887 w Salzburgu Tadeusz Czarkowski został prawnie adoptowany przez Marię Czarkowską i od tego czasu określany jako jej syn przybrany. W związku z tym spełnił obowiązek warunkowany przez Golejewską w postaci dołączenia do swojego nazwiska rodowego nazwiska rodowego Marii Czarkowskiej tj. Golejewski. Za sugestią Hermanna Loebla za zgodą M. Czarkowskiej w 1887 złożył wniosek do cesarza Franciszka Józefa o prawo używania tytułu hrabiowskiego (jako że ostatni z rodu Antoni Golejewski był bezpotomny i poparł te starania). Maria Czarkowska utworzyła Ordynację Wysucką (w składzie której powstał ośrodek w Wysuczce). W akcie ustanowienia ordynacji z 1882, sporządzonym przez adwokata Marcelego Madeyskiego, Tadeusz Czarkowski był powołany na pierwszym miejscu. Ówczesna wartość wynosiła 6000 morgów nieruchomości i 1 mln złr. w gotówce.