Piotr Ohryzko, (ur. 18 listopada 1891 w Tarnawatce, w ówczesnej guberni chełmskiej, zm. 10 kwietnia 1944 w Czartowcu) – duchowny prawosławny, święty.
Życiorys Urodził się w rodzinie Jana i Katarzyny. Miał młodsze rodzeństwo – brata i siostrę – które zginęło w czasie I wojny światowej. Po ukończeniu szkoły rolniczej podjął pracę nauczyciela, jednak wkrótce potem wstąpił do Prawosławnego Seminarium Duchownego w Krzemieńcu, które ukończył w 1923. W tym samym też roku został wyświęcony w Krzemieńcu na kapłana. Przed święceniami ożenił się z Zinaidą z d. Ostapczuk, córką nauczyciela w Jabłonowie na Połtawszczyźnie.
Po święceniach ks. Ohryzko objął parafię w Oryniach (pow. włodzimierski), zaś w latach 1924–1927 pełnił posługę w Bużkowicach (pow. Dubno). W 1927 żona ks. Ohryzki została oskarżona o sympatie komunistyczne i aresztowana. O wspieranie jej działań został niesłusznie oskarżony też duchowny. Do czasu wyjaśnienia sprawy kapłan został usunięty z parafii i skierowany na rok do monasteru w Zahajcach, cała sprawa spowodowała jednak rozpad małżeństwa. Mimo osobistych problemów duchowny pełnił później posługę w Pieczornem (pow. krzemieniecki), Horodyszczu (pow. Łucki) oraz Markowiczach (pow. horochowski).