Życie kulturalne Lublina w XVI – XVIII wieku, w: Kalendarz Lubelski, Lublin 1971..

Charakterystyka przedstawień mały|lewo|Kamienna płyta na ościeżu przejazdu kamienicy z napisem IAN LVBOM, datą 1540, herbem Lubomelskich Zadora oraz nieodczytaną łacińską inskrypcją mały|Rycina Hendricka Goltziusa, przez pewien czas postrzegana jako jeden z możliwych wzorców dla „lubelskiej” Fortuny thumb|Fragment renesansowych polichromii w Winiarni pod Fortuną. Scena „Amor i Wenus” na podstawie ryciny Heinricha Ulricha Pierwsze wzmianki pisemne o kamienicy Lubomelskich w Lublinie datowane są na 1522 rok. W 1540 roku Jan Lubomelski przeprowadził istotną przebudowę nieruchomości, świadectwem czego jest widoczna na ościeżu przejazdu kamienna płyta. 35 lat później miasto strawił wielki pożar; nie wiadomo jednak, w jakim stopniu ucierpiała w nim kamienica Lubomelskich.

Pomieszczenie z malowidłami znajduje się na pierwszej kondygnacji piwnic we wschodniej części kamienicy. Kondygnacja jest murowana z wapienia;