Historia pomieszczenia Wydrapana na jednej ze ścian data „1679” pozwala przypuszczać, że w drugiej połowie XVII wieku miejsce to było jeszcze odwiedzane. Data ta może być jednocześnie traktowana jako terminus ante quem dla powstania malowideł. W 1782 roku właściciel kamienicy Franciszek Makarewicz w trakcie remontu kamienicy prawdopodobnie zamurował okno i wejście znajdujące się od strony Rynku, co może świadczyć o tym, że piwnica zmieniła swoją funkcję. Prawdopodobnie od tego momentu zaczyna się okres najpoważniejszego niszczenia polichromii.
W 1901 roku o malowidłach przypomniała Maria Ronikierowa w przewodniku po Lublinie:
mały|Przykład błędnej rekonstrukcji malowidła: na ścianie wschodniej znajduje się przedstawienie czterech postaci pod drzewem. Wśród nich jest młoda kobieta o odsłoniętej prawej piersi, ale wg ustaleń z 2018 roku pierwotnie miał to być ubrany mężczyzna w dojrzałym wieku Wskutek długotrwałego pozbawienia pomieszczenia wentylacji i spowodowanego tym zawilgocenia ścian, część malowideł zachowała się w bardzo złym stanie. Nie sprzyjał zabytkowi sposób wykorzystania piwnicy: w latach 30. XX wieku magazynowano tu jabłka. Powierzchnia malowana na wysokości ok. 1 m od posadzki została całkowicie zniszczona.