Ildulb mac Causantín (anglicyzowany jako Indulf; zwany An Ionsaighthigh, czyli Agresor; ur. ? - zm. prawdopodobnie w 962 roku w Cullen lub St Andrews) – król Alby (ówczesna nazwa Szkocji) od 954 roku aż do śmierci.

Indulf był synem Konstantyna II, panującego w latach 900-943 oraz najprawdopodobniej wygnanej do Szkocji córki earla Eadwulfa II z Northumbrii. Wiadomo, że po Konstantynie II władzę przejął jego kuzyn, Malcolm I (syn zmarłego w 900 Donalda II), który prawdopodobnie zmusił poprzednika do zostania mnichem, zmęczony zbyt długim czekaniem na tron. Jan z Fordun podaje, że Indulf był władcą Strathclyde, królestwa, które w latach 40. X wieku zostało podporządkowane Albie, ale współcześni historycy kwestionują tę wersję.

Kronika Królów Alby podaje, że Malcolm I został zamordowany w 954 roku, a Indulf przejął po nim władzę. Według różnych źródeł panował przez 8 lub 9 lat. Dalej mówi: "Za jego panowania oppidum Eden", co najpewniej znaczy, że Edynburg został opuszczony przez Bernicję (Northumbrię) i pozostawiony Szkotom, i taki pozostaje aż do czasu pisania kroniki. To źródło oraz Chronicor Scotorum podają, że król zmarł w 962 roku podczas bitwy z wikingami pod Bauds. XII-wieczne proroctwo Berchán podaje jednak, że zmarł on w tym samym "domu świętego apostoła, co jego ojciec", czyli w culdee monasteru w St Andrews.