Opis konstrukcji Samoloty typu s-4 miały całkowicie konwencjonalną i standardową konstrukcję na ówczesne czasy. Dwupłaty miały konstrukcję głównie drewnianą, krytą płótnem z długimi, wąskimi skrzydłami. Górne skrzydło miało 26 stóp i sześć cali rozpiętości, a dolne 25 stóp i sześć cali (8,08 i 7,77 m), cięciwa górnego skrzydła wynosiła pięć stóp i sześć cali, a dolnego cztery stopy i trzy cale (1,67 i 1,29 m). Łącznie powierzchnia skrzydeł wynosiła 234 stopy kwadratowe, z czego 25 stóp kwadratowych było poświęconych na lotki (23,6 i 2,3 m²). Górny płat był przesunięty do przodu, w zależności od modelu, o 29–32 cale (73–81 cm). Było to rzekomo największe przesunięcie skrzydeł we wszystkich dotychczasowych dwupłatach i ich wytrzymałość została bardzo dokładnie zbadana. W statycznych próbach strukturalnych, górne skrzydło zostało obciążone workami z piaskiem o łącznej masie wynoszącej ponad siedem razy więcej niż masa samolotu bez spowodowania żadnych stałych odkształceń.
Kadłub miał konstrukcję drewnianą (świerk i jarząb) i był kryty płótnem, jedynymi metalowymi częściami konstrukcji