Boniecki przypuszczał, że był nim Chodko Juriewicz, ruskiego pochodzenia bojar z Kijowszczyzny, wspomniany w dokumentach z lat 1431, 1432–36 oraz 1440–47 jako świadek w sprawach majątkowych. Pogląd Bonieckiego na temat pochodzenia Chodkiewiczów, zgodnie z którym ród wywodzi się od Chodki Juriewicza, pozostaje niekwestionowany w polskiej historiografii. Tezę tę poparł również heraldyk Zygmunt Luba-Radzimiński.
Chodko Juriewicz miał czterech synów: Daszkę, Aleksandra, Packę (znanego również jako Paweł, pełniącego funkcję namiestnika hospodarskiego w Kamieńcu Podolskim) oraz Iwana. Spośród nich tylko Iwan doczekał się potomstwa – Daszko stracił dwóch synów w dzieciństwie, a pozostali bracia nie mieli dziedziców. To właśnie Iwan stał się kontynuatorem rodu i odegrał istotną rolę w historii. Nazwisko Chodkiewicz ewoluowało w ciągu wieków. Początkowo występowały formy takie jak Chwedkowicz, Chodkowicz czy Chwodkowicz, co wynikało z różnych wersji imienia Chodko (czyli Teodora). Dopiero w XVII wieku utrwaliła się forma „Chodkiewicz”.