Grzbiet głowni pokryty był miękkim mosiądzem lub srebrem dla – jak twierdzono – chwytania ostrza przeciwnika w walce na noże, zaś mosiężny jelec osłaniał dłoń.
Według legendy w roku 1831 Bowie wrócił z wykonanym przez Blacka nożem do Teksasu, gdzie wdał się w walkę z trzema uzbrojonymi w broń palną mężczyznami wynajętymi do zabicia go przez człowieka, którego Bowie oszczędził w czasie bójki dwa lata wcześniej. Zgodnie z ówczesnymi doniesieniami Bowie uśmiercił swym nożem wszystkich trzech: jednemu z napastników niemal odciął głowę, drugiego wypatroszył, a trzeciemu roztrzaskał czaszkę. Bowie zginął pięć lat później w boju o Alamo, a śmierć i jego nóż stały się jednym z amerykańskich mitów. Los oryginalnego noża pozostaje nieznany, jednakże nóż, na którym wygrawerowano napis „Bowie No. 1”, a będący w posiadaniu teksańskiego kolekcjonera, został pozyskany przez Muzeum Historyczne Arkansasu. Analiza laboratoryjna pozwoliła przypisać ów nóż Blackowi.
Warsztat płatnerski Blacka zaczął masowo wytwarzać te noże i sprzedawać ze sklepu znajdującego się w miejscowości Washington (Arkansas).