Witold Warkałło (ur. 27 lutego 1909 w Ślądkowicach, zm. 1 sierpnia 1983 w Warszawie) – polski prawnik, specjalista w dziedzinie prawa ubezpieczeniowego.
Życiorys thumb|240px|Nagrobek Witolda Warkałło na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie Urodził się w rodzinie Antoniego, nauczyciela szkoły powszechnej, i Agaty z domu Macis. W 1926 ukończył Gimnazjum Państwowe Męskie im. Mikołaja Kopernika w Łodzi, a następnie rozpoczął studia na Wydziale Medycznym Uniwersytetu Warszawskiego. Po czwartym semestrze przeniósł się na Wydział Prawny, w 1931 uzyskał Certificat d’Assiduité Akademii Prawa Międzynarodowego w Hadze. Rok później otrzymał przyznawany przez Sorbonę Certificat de droit Francis, w tym sam roku obronił pracę magisterską, której promotorem był prof. Ignacy Koschembahr-Łyskowski. W 1937 rozpoczął naukę na dwuletnim studium seminarium doktoranckim, które w Szkole Głównej Handlowej prowadził prof. Jan Łazowski. 20 marca 1939 przedstawił przygotowaną pod kierunkiem prof. Ignacego Koschembahr-Łyskowskiego pracę doktorską pt. Vis maior i casus fortuitus w klasycznym prawie rzymskim prywatnym.
Uczestniczył w kampanii wrześniowej, po 19 września 1939 przebywał na Węgrzech, gdzie dostał się do niewoli. Został uwięziony w obozie internowania oficerów w Jelszawie, w 1941 udało mu się wyjść na wolność i zamieszkał w Budapeszcie.